Nie widziałam Cię już tyle czasu i zapowiada się, że nieprędko się zobaczymy. Mimo wszystkich wypowiedzianych przykrości chyba dalej trochę interesuje mnie, co u Ciebie i jak żyjesz. Może nawet trochę za Tobą tęsknie, ale do tego się nie przyznam.
Wiele złego wydarzyło się między nami ostatnimi czasy. O wiele za dużo. Może nie powinnam zrobić paru rzeczy i powiedzieć paru słów, ale i ty nie jesteś bez winy. W niektórych momentach czułam się jak śmieć, tak mnie traktowałaś. Wieczne obrażanie musiało się kiedyś skończyć. Ty dziwiłaś się mi, że nie chcę spędzać z Tobą czasu, a mi było po prostu przykro. Gdybyś chociaż raz pomyślała trochę o mnie, to zrozumiałabyś. Wypominanie mi braku czasu było zwykłym uciekaniem od swoich przewinień. To nie jest tak, że teraz chcę zrzucić na Ciebie całą winę. Ja tylko stwierdzam fakty.
Mimo tego wszystkiego chciałabym się pogodzić. Chyba kiedyś mi zależało na tej przyjaźni, więc chyba było warto. Poza ciężko jest mi z tym żyć.
Może jeszcze kiedyś porozmawiamy, podobno czas leczy rany, no nie?
Al.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz