18. Znasz mnie?

Cześć.
Pewnie ci, którzy to czytają (o ile jest ktoś taki) zastanawiają się czasem, jak wyglądam. I właśnie w tym jest problem- nie wyróżniam się niczym. Jestem niską, pyskatą dziewczynką, która dla znajomych emanuje dużą pewnością siebie. Ubieram się zawsze na czarno i słucham mocnej muzyki. Innymi słowy- jestem jak mnóstwo osób w tłumie. O to mi chodzi- takie osoby, jak ja, są wszędzie. Nie jest łatwo odróżnić nas z tłumu, szczególnie, gdy jesteśmy dobrymi aktorami. Zmierzając do meritum- samobójcy są wśród nas. Nigdy nie wiesz, czy osoba, którą poznałeś, nie tnie się lub nie ma depresji. Z doświadczenia wiem, że osoby z problemami z autoagresją są tymi, po których najmniej się tego mogłabym spodziewać.

Właśnie dlatego ocenianie kogokolwiek jest tak złe. Kiedy śmiejesz się z kogoś, że jest gruby nie wiesz, że ta osoba ma zaburzenia odżywiania i każdej nocy samookalecza się z tego powodu. Przecież może. Gdy zaczynasz poniżać kogoś i mówisz mu, że jest nic nie warty, to nie wiesz, czy ta osoba nie ma depresji i jest po próbach samobójczych. W końcu jest to możliwe. 

Patrząc na mnie, pewnie nikt nie zorientowałby się, że mam zaburzenia odżywiania, depresję i problemy z autoagresją. Dlaczego? To proste- to nie są sprawy, którymi się chwalę, ale takie, które chciałabym ukryć jak najgłębiej. Dlatego udaję, że jestem taka pewna siebie, że potrafię poradzić sobie ze swoimi emocjami, ale nie jest tak. Miewam ataki paniki, których nie potrafię sama uspokoić. 

Ludzie myślą, że mnie znają.

Źle myślą. 

Nikt mnie nie zna.

Al.

17. Jak zawsze o tym samym

Witam.
Miałam dzisiaj w sumie całkiem fajny dzień. Rano poszłam z mamą na mini zakupy, a po południu na łyżwy. To zdecydowanie mój drugi ulubiony sport, no a poza tym też jak dużo jeżdżę, to chyba schudnę. Dziś rozcięłam sobie kolano, ale jakoś bardzo nie boli. (9.01)
Wiecie, co bardziej boli? Obojętność. Jego obojętność. To rani bardziej niż cokolwiek innego. Chciałabym, żeby chociaż trochę zrozumiał mnie, jak się czuję. Nienawidzę miłości, nienawidzę stanu zakochania. To chyba trochę dziwne, no ale cóż, widocznie tak musi być. Ale dlaczego ja?
Powoli mam już tego dość. Skoro on mnie ignoruje, to znajdę sobie takiego chłopaka, który będzie się mną interesował. Nawet poznałam już kogoś takiego. Ma podobne zainteresowania, przekonania, słucha podobnej muzyki i, co dla mnie jest istotne, odpisuje mi na wiadomości. Ale nie kocham go.
Kocham cały czas tego samego idiotę, który mnie olewa i doprowadza do płaczu, ale jest w nim coś takiego, że kiedy patrzy mi się prosto w oczy, mam wrażenie, jakbym opływała.
Jeszcze 60 dni :)
Allie

16. Wielki powrót (znowu?)

Cześć.
Dawno mnie tu nie było, co? Stwierdziłam: nowy rok, nowe posty. Myślałam o usunięciu bloga i założeniu nowego, ale jaki byłby tego sens? Poza tym lubię swoje posty, są tak ładnie napisane. Aż popłakałam się, jak je czytałam. Jakby nie patrzeć, stały się częścią mnie.
U mnie jest chyba po staremu. Dalej nic nie schudłam, ale właśnie dzisiaj zaczynam od nowa. Zero słodyczy, zero śmieciowego jedzenia, chciałoby się powiedzieć zero kalorii :))
Mówią, że to kobiety są skomplikowane, a ja właśnie z jednym chłopakiem męczę się od dłuższego czasu. Jak ja bym chciała wiedzieć, co mu siedzi w tej jego głowie, szczególnie, że jestem zakochana po uszy. Chyba go kocham, nawet bardzo. Ugh, miłość to głupie uczucie. Pamiętam cytat z jednej książki: "Kochać to niszczyć". Czasami wydaje mi się, że to prawda.
Wydaje mi się, że ostatnio mam jakieś lepsze spojrzenie na świat, takie optymistyczne. Ciekawe, ile wytrzymam w takim stanie.
***
Kocham Cię, zauważ to w końcu. Codziennie rano budzę się z nadzieją, że napiszesz to do mnie, że spotkamy się i przytulisz mnie, jakbyś przytulał cały swój świat. Żebyś popatrzył mi głęboko w oczy i nie chciał już niczego więcej. Marzę o tym każdego dnia i każdego dnia spotykam się z wielkim zawodem. Zrozum, że nie potrafię bez Ciebie żyć. Ta miłość mnie zabija, paradoks, prawda?
***
Jeśli to czytasz, to wiedz, że ktoś Cię kocha.
Allie