12. Każdy nowy dzień

Witajcie!
Jako że mam dzisiaj całkiem dobry humor, to (chyba) ten post będzie równie pozytywny. Pogoda nie dopisuje, lecz mam nadzieję, że mimo to wyjdę moim kolegą. Cieszę się, że sam mi to zaproponował, do kiedyś bardzo mi się podobał. Teraz już tylko cieszę się, że mogę spędzić z nim trochę czasu.
Mam dzisiaj nastrój na odchudzanie. Znowu wierzę, że ana może mi pomóc. Na razie liczę tylko skrupulatnie kalorie, a w poniedziałek jadę na obóz. Po powrocie będę codziennie ćwiczyć i zawalczę o swój wygląd.
Mam też nadzieję, że po obozie wrócę chociaż o 1 kg lżejsza...
Wierzę w swoją silną wolę i chcę wytrwać, bardzo tego pragnę...
Trzymajcie za mnie kciuki :*
Allie

11. Boję się...

Boję się.

Cholernie się boję każdego nowego dnia, każdej nowej minuty. Boję się obudzić, wyjść z domu. Ale najbardziej to boję się do niego wrócić. 

Chciałabym zostać gdzieś daleko, bez potrzeby powrotu. Dlatego kocham podróże. Wyrywam się z domu i choć przez chwilę jestem szczęśliwa. Nie wiem, czy kiedyś będę z chęcią wracać do domu. 

Zawsze, jak wracam z jakiejś wycieczki albo nocowania u koleżanek, płaczę. Bo wiem, że gdzieś indziej jest o wiele lepiej. Ba, ja tam czuje się spokojna, nie boję się o każdy oddech. 

Teraz całą moją duszę napawa strach. Nigdy nie chciałam tak żyć, sytuacja mnie do tego zmusiła.

Może powinnam czasem stanąć naprzeciw lękom?

Myślę tak czasami, lecz wtedy wszystko idzie jeszcze gorzej. Nie warto walczyć o marzenia i szczęście. Nie warto się starać. I tak zawsze wychodzi się na tym źle. 

Teraz boję się, kiedy on wróci do domu. Siedzę w ciemnościach i piszę tego posta. I płaczę. 

Bo bardzo się boję.

10. Przyjaźń? Zaufanie? A co to takiego?

Wiecie co? Jednak niektórzy ludzie to po prostu szmaty.
Myślałam, że jednak jesteśmy przyjaciółkami. Kurwa, jak bardzo się pomyliłam. Tak perfidnie mnie olać. Jeszcze dla takich szmat.
Moja przyjaciółka rok temu się wyprowadziła. Przyjechała i miałyśmy się dzisiaj spotkać. Pytałam się jej od rana, ona mówiła, że sobie wszystko ogarnie, potem, że pada. Gdy powiedziałam,że mimo to możemy się spotkać, już nie odpisała. No to mówię sobie "ok, pewnie zaraz odpisze". Siedzę sobie w domu, przeglądam internet, wchodzę na snapchata. I co tam widzę? Że jest aktualnie w tymi dwoma kurwami w restauracji.
Nie spodziewałam się tego po niej. Ryczałam jakieś 15 minut bez przerwy. Zresztą zmarnowałam przez nią cały dzień, bo przeznaczyłam go dla niej. Nie widziałyśmy się rok. Liczyłam, że jednak pamięta, że "jesteśmy" przyjaciółkami.
Mega się zawiodłam.
Coraz bardziej nie ufam ludziom.
Nie przywiązuj się, nie kochaj, pierdol ich wszystkich.
Allie :))

9. Nienawiść

Nienawidzę go. Czemu codziennie muszę znosić takie sytuacje? Nie znoszę ich. Mam dość. Moja psychika powoli siada. Ba, ona już leży. Jest zajebiście. Nie potrafię znieść już przebywania z nim w jednym pomieszczeniu, a wieczory to codzienny koszmar. Nienawidzę mojego życia, a jest to spowodowanie jego zachowaniem.
On będzie miał mnie kiedyś na sumieniu. Bo kiedyś sobie kompletnie nie dam rady. A czuję, że jeżeli dostanę coś ostrego w ręce, to nie będzie za fajnie. To wszystko jest zbyt trudne. Ja naprawdę ostatnio staram się cieszyć życiem, ale w takich momentach nie wiem, po co. Widocznie jak jest dobrze to znaczy, że zaraz coś się spierdoli.

A obiecałam mojemu najlepszemu przyjacielowi, że już nie będę robić sobie krzywdy, ale chuj, i tak już mu kłamię, bo mam świeże rany, na szczęście zanim się z nim zobaczę, to się zagoją. Blizny zostaną, no ale cóż. Lubię blizny. 

On je kiedyś zobaczy, a ja mu powiem, że to przez niego, że to właśnie on zniszczył mi życie.

Dziękuje, tato.

8. Gruba świnia ze mnie

Hej.
Wczorajszy dzień był zły, bardzo zły. Nie poszłam biegać. Sama nie wiem, dlaczego. Za dużo zjadłam, o wiele za dużo. Dlaczego, przecież chcę być motylkiem...
Tak bardzo pragnę poczuć się koścista, żeby ludzie patrzyli się na mnie i pytali, czy wszystko w porządku. Chcę wzbudzić ich strach, słyszeć ich myśli: "o matko, jak ona jest chuda, pewnie jest chora". Tak, właśnie to chcę usłyszeć.
Zaraz pójdę na rower, a wieczorem biegam. Na razie zjadłam tylko lekkie śniadanie i piję wodę. Muszę trochę oczyścić mój tłusty organizm. Zaczynam czuć smak wody, jest taka pyszna, a co najważniejsze, nie ma kalorii.
Najbardziej mi zależy, żeby on to zobaczył. Widzimy się najwcześniej pod koniec sierpnia i chcę, aby mnie nie poznał. Żeby się zdziwił i mówił: "co się stało, A.?". Tak, właśnie to chciałabym osiągnąć.
Dlatego muszę walczyć ze sobą, ćwiczyć i nie jeść. To najlepsza i najskuteczniejsza droga do sukcesu. Być pro-ana to początek walki.
Wygram ją.
Allie

7. Bieganie

Witajcie!
Chwilkę mnie tu nie było, prawie tydzień, niestety był on bardzo zabiegany. Od poniedziałku byłam u koleżanki, a już w czwartek jechałam na wakacje z rodzicami. Nie miałam też jakoś specjalnie nastroju. Jednak dzisiaj zebrałam siły i usiadłam przed laptopem, aby napisać do Was trochę słów.
W sumie sama nie wiem, czy ktoś w ogóle to czyta, no ale cóż. Proszę Was, zostawcie choćby od czasu do czasu jakiś komentarz, fajnie byłoby wiedzieć, czy komuś podoba się moje pisanie :)
Mogę się pochwalić, że od trzech dni chodzę wieczorem biegać. Ogólnie cała trasa ma 2,8km, ale biegnę jakieś 2,5km. Pozostałe 300m idę, ponieważ nie mam jak ich
przebiec. Mimo to jestem trochę z siebie dumna, bo jak w pierwszy dzień musiałam się często zatrzymywać, w drugi robiłam dwa krótkie postoje, to dzisiaj przebiegłam cały dystans beż żadnych przerw. Oczywiście, trudności były, zakwasy też są, ale mimo to jestem z siebie zadowolona. Ana też jest.
Postanowiłam sobie, że do 28 sierpnia będę ważyć 52kg. Wolałabym o wiele mniej, ale to jest takie minimum, które ma być. Jestem mega ciekawa, jakie będą efekty, gdy wrócę z wakacji, bo bardzo pilnuje się ze wszystkim, no i biegam. Trzymajcie za mnie kciuki, bo liczę na duże efekty.
Nie wiem, czy mam jeszcze coś do pisania. Mogę napisać, że tak troszeczkę nienawidzę swojego życia, tak troszeczkę bardzo. Ale radzę sobie, żyję. Ale gdy schudnę już tak, jak chcę, to może nawet zacznę się tolerować. Dlatego kibicujcie mi.
Dobranoc.